Melika @_okeea_

سیاوش اردلان یک ویژگی ممتاز دارد و آن این است که تقریباً نمی‌تواند حرفی بزند که بیرون از پیش‌فرض‌های استعماری و اروپامحور باشد. اگر اسرائیل و امریکا نسل‌کشی کنند، جنایت جنگی بکنند، برای اردلان این سؤال اصلاً پیش نمی‌آید که کدام نهاد دستور حمله داد. چون در ذهن او آن‌جا یک معماری حقوقی-سیاسی دارد و هیچ اقدام جنگی خارج از آن معماری ممکن نیست. اما وقتی کار به ایران و کشورهای جنوب جهان می‌رسد، از نظر این‌ها با جنگل طرف هستیم. اگر امریکا نقض آتش‌بس کند، درست یا غلط، لابد تصمیم هیئت حاکمه و نظم سیاسی آن است؛ اما اگر ایران در برابر نقض چندین‌باره‌ی تفاهم‌نامه واکنش نشان دهد، معلوم نیست کار کی بوده؟ بعد براساس آن می‌نشینند و سناریو می‌سازند. طائب بوده؟ فلان تراستی به سپاه دستور داده؟ لابد جلیلی زنگ زده؟ احتمالاً کار پایداری است. مسئله البته تا حدی روان‌شناختی هم هست. از نظر این ذهن سراپا استعماری، قاعدتاً ایران نباید در برابر نقض تفاهم‌نامه واکنش نشان می‌داد؛ او باید قاعده‌ی قدرت را می‌پذیرفت. و وقتی انتظار ذهنش برآورده نمی‌شود، دنبال افسانه می‌گردد. پذیرش اینکه ایران براساس قاعده‌ی سیاسی-حقوقی خودش واکنش نشان داده، مرگ پدر را به اردلان یادآور می‌شود. پدر برای اردلان همان نظم امریکایی است که او تزلزل‌ناپذیر و نامیرا می‌دانست. اردلان تحمل دیدن احتضار پدر را ندارد. به همین دلیل یکی باید به او بگوید: حق با توست، سیاوش جان؛ ایران جنگل است و اگر واکنشی بوده، نه از سر خرد و قاعده‌ی سیاسی، بلکه اقدام خودسرانه‌ی یک عنصر شرور بوده. خبر بد این است، آقای اردلان: همان کسانی شلیک کردند که تفاهم‌نامه را امضا کردند. نظام سیاسی ایران با ترور سه لایه شخصیت ارشد نظام ماند. در نتیجه احتمال اینکه یک نیروی خودسر در بریتانیا جنگ راه بیندازد بسیار بیشتر از ایران است.

Siavash Ardalan @BBCArdalan

a month ago

کلی تکذیب کردند. ولی آخرشم نگفتند بالاخره کی دستور حمله به کشتی ها رو صادر کرد و چرا قرارگاه خاتم الانبیا گردن نگرفت و چرا هیچ مقامی توضیح نمیده. روزنامه نیویورک تایمز نوشته بود حسین طائب در این مسئله دخیل بود‌ ولی نقش مجتبی خامنه‌ای رو بی‌جواب گذاشت. برنامه «به وقت ایران» هم

102 16 555 86K 61

گزارش خبرگزاری رویترز درباره قیمت ۱۱.۵ دلاری بیمه برای هر بشکه نفتی که در ماه گذشته از طریق لوله به دریای عمان می‌رسیده و به شرق آسیا منتقل می‌شده. مبلغ بیمه قبل از جنگ حدود ۵ سنت برای هر بشکه نفت بود: این نکته پیش از گفته شده بود که اگر ایران از #تنگه_هرمز درآمد نداشته باشد، این درآمد نصیب شرکت‌های بیمه غربی می‌شود. پیش از این اندیشکده آکسفورد پراسس برآورد کرده بود که ایران می‌تواند سالانه ۸۰ میلیارد دلار از تنگه هرمز درآمد داشته باشد، یعنی دو برابر درآمد سالانه نفت. نحوه محاسبه آکسفورد پراسس اینگونه بود: "۵ دلار به ازای هر بشکه نفت، ۲۰ سنت به ازای هر هزار فوت مکعب گاز، ۲۵ دلار به ازای هر تن گوگرد، و ۳۰ دلار به ازای هر تن اوره." پنج دلار برای هر بشکه با مدیریت ایران بهتر از ۱۱.۵ دلار برای هر بشکه است. پیش از این برآورد رویترز از درآمد ایران از تنگه هرمز ۱۱۰ میلیارد دلار و برآورد جی پی مورگان (بزرگترین شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکا) بین ۷۰ تا ۹۰ میلیارد دلار بود. متأسفانه بعضی از مسئولین محترم به ظرفیت درآمدزایی تنگه هرمز بی‌توجه هستند و طرح اقدام راهبردی تنگه هرمز شش ماه است که در مجلس تصویب نشده. reuters.com/business/energ…

Always thought democracy was protected by education, independent press and economic inclusion. At #ECCV I learn it was about killer drones all along! All that money wasted on universities and healthcare. Good to see we're finally sending the right message to young researchers.

Superbe but des Iraniens. Refusé parce que les fesses du joueur étaient hors-jeu. Dommage, mais ce qui est impressionnant c’est l’accueil du public des stades à l’équipe d’Iran. Les supporters Iraniens non pas été autorisés à venir. Alors ce sont les spectateurs américains qui les ovationnent. On imagine l’accueil s’ils avaient joué au Mexique, ou d’ailleurs dans le reste du monde. Mais aux États-Unis ! Ça raconte quelque chose d’étonnant. Le monde change à une vitesse accélérée. PS : coucou l’algo. Tu as recommencé à me piquer des faulauouères (j’en ai perdu 40 hier), et tu brides de nouveau ma diffusion. C’est quand même gonflé. Bon je vais essayer de parler de foot, on va voir si j’arrive à t’amadouer.

The Keeper of Strait of Hormuz Mr. Beiranvand 🫡🛡️

Israel’s government asked Meta to censor social media content about its ongoing war against Iran, according to internal documents viewed by The Intercept. Company records show that Israel petitioned Meta to take down posts expressing support for Iran, opposition to Israel, and depictions of Iranian missile impacts. interc.pt/43LA2GV

توسعه‌ی تریاکی من یک مازندرانی‌ام؛ سال‌ها تهران زندگی کرده‌ام، چند سالی هم تبریز بوده‌ام. در شهرهای مختلف ایران کار میدانی کرده‌ام، اما در این سال‌ها جنوب ایران برایم جای دیگری شده است: نه فقط یک منطقه‌ی جغرافیایی، نه فقط «خلیج فارس» روی نقشه و در خبر، بلکه مجموعه‌ای از چهره‌ها، صداها، بوها، گرماها، بدن‌ها و گفت‌وگوهایی که آدم بعد از مدتی دیگر نمی‌تواند از خودش جداشان کند. برای همین، این روزها هر بار خبر بمباران جنوب ایران را می‌شنوم، احساس می‌کنم چیزی در من جابه‌جا می‌شود. انگار فقط خبری از دور نمی‌شنوم؛ صدای آدم‌هایی را می‌شنوم که سال‌ها در خوزستان، بوشهر و هرمزگان با آن‌ها حرف زده‌ام. در پس‌زمینه‌ی ذهنم همیشه یک مخاطب خاص جنوبی هست: مردی بوشهری کنار اسکله، کارگری در عسلویه‌ در کمپ، شیرازیِ چهل‌ساله‌ای که سال‌هاست بندر را خانه‌ی خود کرده، ماهیگیری هرمزگانی، بچه‌های خیابان طالقانی و محله‌ی زنجیر ماهشهر. به این حالت خو کرده بودم. فکر می‌کردم هر کار میدانی، دیر یا زود، حافظه‌ی خودش را می‌سازد؛ حافظه‌ای از آدم‌هایی که دیگر فقط «اطلاع‌رسان» یا «مصاحبه‌شونده» نیستند، بلکه در گوشه‌ای از ذهن آدم می‌مانند و جهان را از آنجا نگاه می‌کنند. تا این‌که خبر بمباران پالایشگاه‌های عسلویه رسید. همه، به‌درستی، نگران حجم خسارت، تبعات آن برای اقتصاد کشور، و جان آدم‌هایی بودند که آنجا زندگی و کار می‌کنند. اما اولین صحنه‌ای که ناخودآگاه به ذهن من آمد، نه تصویر پالایشگاه بود، نه دود، نه عدد خسارت، نه نمودار تولید گاز. تصویر جوشکاری بود که در تابستان، در ارتفاع پنجاه متری، بالای یک ستون فلزی نشسته است؛ با همان دستگاه جوش، سیخش را داغ می‌کند، تکه‌ای تریاک به آن می‌چسباند، چند دود می‌گیرد، و دوباره خم می‌شود روی فلز. این تصویر سال‌ها با من مانده است. مقاله‌ای که سال گذشته منتشر کردم، شاید به یک معنا تاریخ همین تصویر باشد: تاریخ پیوندی که معمولاً دیده نمی‌شود؛ پیوند میان کارگر، تریاک، گرما، آلودگی، قرارداد موقت، دوری از خانواده، و ساختن یکی از عظیم‌ترین زیرساخت‌های انرژی در ایران. در این مقاله تلاش کرده‌ام نشان دهم که عسلویه فقط با گاز، فولاد، لوله، سرمایه، دولت و مهندسی ساخته نشده است. با بدن‌هایی هم ساخته شده که باید در گرمای نفس‌گیر، رطوبت سنگین، هوای آلوده و شیفت‌های طولانی دوام می‌آوردند. بدن‌هایی که درد را عقب می‌انداختند، خستگی را مدیریت می‌کردند، و گاهی تریاک را نه بیرون از کار، بلکه درون ریتم کار جا می‌دادند. معمولاً درباره‌ی تریاک با زبان اخلاق، جرم، بیماری یا درمان حرف می‌زنیم. در این زبان، مصرف‌کننده‌ی تریاک بدنی ازکارافتاده، تنبل، بیمار، مجرم یا غیرمولد است. اما میدان عسلویه تصویر ساده‌تری به من نداد. آنجا تریاک، برای بخشی از کارگران، فقط نشانه‌ی سقوط نبود؛ گاهی ابزاری بود برای ادامه دادن، برای ماندن، برای کار بیشتر، برای تحمل فشاری که صنعت بر بدن می‌گذارد. این دفاع از مصرف تریاک نیست. مسئله دقیقاً همین‌جاست: چگونه چیزی که در زبان رسمی نشانه‌ی تباهی و بی‌کاری است، در حاشیه‌های سرمایه‌داری صنعتی به ابزاری برای کار بیشتر و تولید بیشتر بدل می‌شود؟ چگونه بدن‌هایی که جامعه آن‌ها را فقط ذیل اعتیاد، بیماری یا انحراف می‌فهمد، در عمل بخشی از ساختن پالایشگاه، لوله، سکو، جاده، کمپ و شبکه‌ی انرژی‌اند؟ جنوب ایران برای من از همین‌جا اهمیت دارد: جایی که جنگ، تحریم، نفت، گاز، دریا، کار، آلودگی و بدن انسان از هم جدا نیستند. زیرساخت آنجا فقط بتن و فولاد و لوله نیست؛ از پوست، ریه، کمر، خواب، درد و دوری آدم‌ها عبور می‌کند. هم سرمایه‌داری همیشه تریاکی بوده هم توسعه در ایران. آتقی را جدی نگرفتیم. cambridge.org/core/journals/…

Still not over this save from IR Iran's keeper Alireza Beiranvand 😱

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

This is how we protect our land

The Strait of Beiranvand is closed.

نوزاد سه روزه، قربانی دیگری از حاکمان جزیره اپستین بود :)

🇮🇷 Iran to Honor Makan Nasiri at the Iran vs. New Zealand match He was killed at the Minab School, his body has still not been found. The Iranian Embassy in the UK released this emotional video: "In memory of Makan Nasiri, the football-loving boy from Minab whose only trace left after the US bombing was a single shoe."

A corrupt @FIFAcom have allowed the lawless US to discriminate against Iran, just as Western Imperialism has done its utmost for years to try break them. The Iranian team will draw support from all over the world...

General Dariush🟩☫🟥 @GeneralDariush

5 months ago

The LA Iranians campaign has failed. For weeks, they’ve tried to convince people not to support Iran at the World Cup. The result? Iran is receiving massive support from people all around the world. The support for our team has been truly unbelievable. Long live Iran❤️

203 1K 7K 89K 95

جنایت لامرد، قسمت دوم از زبان کودکی که ساچمه به گردنش خورد و همکلاسی افغانی اش در بغلش به شهادت رسید.

دریادار @darya_daar

5 months ago

جنایت لامرد

18 32 209 10K 41

بچه ها سلام خواستم بگم «ماکان نصیری» هنوز مدرسه است…

پرنسس های ایران امثال این عزیزان هستند ؛ نه دختر بی سواد پهلوی ...

دیشب برا اولین بار یه ساختمون که موشک خورده از نزدیک دیدم، خوف شدیدی داشت. یه عظمتی از تیرآهن و سیمان که انگار ذوب شده بود! ولی سرم به سرعت چرخید که ببینم چی دورش هست…رستوران، سوپر مارکت، چهارراه، درست وسط زندگی پرتراکم شهری… تهران چی کشیدی…تهران… تا ابد لعنت بر جنک

***Defending Sovereignty and Consolidating Resistance*** Join us tomorrow for an online discussion on the US-Israeli war on Iran. REGISTER HERE FOR ZOOM LINK: tinyurl.com/iranwebinar6

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

رضا پهلوی برنگشت و برگشتنی هم نیست، اما قیصر از لس آنجلس به وطن برگشت و توی میدون امام حسین(ع) برای بچه‌های میناب خوند! دمش گرم.