View a Private Twitter Instagram Account
มีคนเคยบอกไว้ว่า ถ้าคุณเริ่มซึมโดยไม่มีเหตุผล เพราะว่าคุณเก็บทุกอย่างไว้กับตัวเอง
จริง ประโยคนี้โคตรจริง
sometimes it’s better not to talk
this the most alone i felt in my life
มีเรื่องในใจเยอะมากๆจนอยากร้องไห้ให้ออกไปวิ่ง แล้วค่อยกลับมาร้องไห้ทีหลัง
ตอนทำงาน ควรทำเท่าที่เราไหว ไม่ต้องใจดีไปช่วยใครทำงาน เพราะเราจะโดนโยนงาน โดนเอาเปรียบแบบไม่รู้ตัว โลกใบนี้คนเห็นแก่ตัวแม่งเยอะกว่าที่เราคิด และคนพวกนี้ไม่ได้มองว่าเราเป็นคนดีแต่มันมองว่าเราโง่ ยอมทำงานแทนคนอื่น เก็บความใจดีไว้ใช้ที่อื่นดีกว่า…
“เราไม่ได้นอนดึกเพราะยังไม่ง่วง แต่เพราะยังไม่มีเวลาได้รู้สึกว่าชีวิตเป็นของตัวเองเลย” คือโคตรจริง
ทุกคนมีเรื่องในใจ ที่พูดออกมาไม่ได้ทั้งนั้นแหละ ต่อให้ใจสลายแค่ไหน พรุ่งนี้ก็ต้องตื่นมาใช้ชีวิตต่อ
อาการแบบนี้กำเริบอีกแล้ว รู้สึกburnoutกับทุกอย่างไปหมด ไม่ยินดียินร้ายกับอะไร รู้สึกเนือย รู้สึกเฉยชา รู้สึกdopamineไม่หลั่ง แค่รู้ตัวว่ากุอยากอยู่เงียบๆกับตัวเอง ไม่อยากคุย ไม่อยากรับรู้อะไร ไม่อยากออกไปทำงาน ไม่อยากออกไปเจอโลกข้างนอกแค่อยากขังตัวเองไว้ในห้องสี่เหลี่ยมโง่ๆและถูกทับด้วยผ้านวมเน่าๆแบบนี้ทั้งวัน ไม่เศร้าไม่เสียใจแต่มันแค่รู้สึกโดดเดี่ยว หาทางแก้ไม่ได้นอกจากอยู่กับมันจนหลับไป
ยิ่งโต ยิ่งเข้าใจว่าความสุขไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่ แค่เลิกงานตรงเวลา รถไม่ติด กินของอร่อย กลับบ้านอาบน้ำ แล้วได้นอนครบ 8 ชั่วโมง แค่นี้ก็เป็นวันที่ดีมากแล้วจริงๆนะ
บางทีกูอยากห้อยป้ายว่า ดิฉันต้องการอยู่คนเดียวค่ะ เพื่อหยุดการเข้าหาของสังคม
บางครั้งก็ต้องยอมรับและบางเรื่อง เราก็ทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว.
ใจนึงก็เข้าใจ แต่อีกใจนึงก็ยังแอบน้อยใจอยู่ดี
จริงที่สุด
.,
จะให้คนอื่นมาเข้าใจเราทุกอย่างก็ไม่ใช่ เราก็ต้องหัดเข้าใจคนอื่นบ้าง
ขอให้หายเหนื่อย จากเรื่องที่ไม่เล่าให้ใครฟัง
ประโยคนี้โคตรจริง
ใจก็มีอยู่แค่นี้จะให้แบกอะไรเยอะแยะ
อยากโยนทิ้งทุกสิ่งเลยได้ไหม อยากได้ตัวเองกลับคืนมา