Cilo🐞 @CiloResko

Gerçkten doğru .

Tuncer BAKIRHAN @tuncerbakirhan

3 days ago

Dün başlattığımız Ekmek, Barış ve Adalet kampanyamızın Kurtalan’daki açılışında konuşan bir kadın arkadaşımızın birkaç dakikalık sözleri, bu ülkede milyonların neden ekmek, aş ve adalet istediğini anlatmaya yetti. Zaman ayırıp dinlemenizi isterim.

112 878 4K 668K 331

Tu rümeta hemu kurdayî

Rudaw Türkçe @RudawTurkce

2 months ago

Rojavalı öğrenci Şam yönetiminin Kürtçe eğitim hakkında aldığı kararı böyle eleştirdi. Suriye hükümeti, 27 Ağustos’ta Rojava’da Kürtçe eğitime ilişkin bazı düzenlemeler açıkladı. Karara göre Kürtçe, Kürt nüfusunun yoğun olduğu bölgelerde zorunlu ders olacak. Öğrencilere

26 84 734 31K 43

@GunayAslan1 Aynen öyle

Di dilê xwe de welatek dihewîne

Mamosta ŞIVAN PERWER "Imperatorê hunera Kurdî" û "xwediyê xwendingeha muzîka protesto li Kurdistana mezin" di bîranîna salroja wefata mamosta ARAM TÎGRAN de gotin û peyamên balkêş pêşkêş kirin. Ji dil hezaran car spas.

@MDRaporlar Oha birde oy verelim🤣🤣🤣🤣

Yunan geleneğinde insanlar sevinçlerini, coşkularını ve eğlencelerini tabak kırarak gösterirler. Kırılan tabaklar toplanır, yenisi alınır; hatta isterse parçaları bir araya getirilebilir. Çünkü kırılan sadece bir eşyadır. Fakat ne acıdır ki, bazı insanlar tabaklara gösterdikleri özeni, insan kalbine göstermezler. Bir sözü düşünmeden söyler, bir davranışı umursamadan yapar, bir gönlü hiç çekinmeden incitirler. Sonra da her şeyin eskisi gibi olacağını sanırlar. Oysa kalp, tabak değildir. Kırılan bir tabağın yerine yenisi konur. Kırılan bir kalbin ise ne yenisi vardır ne de tamiri… Affedebilir insan, hatta yeniden gülümseyebilir. Ama kırıldığı yeri asla unutmaz. Çünkü en derin yaralar, gözle görülen değil; sessizce yüreğe işleyen yaralardır. Ne yazık ki çağımızda kalp kırmak sıradanlaştı. İnsanlar doğruluğu kabalıkta, cesareti incitmekte, üstünlüğü ise başkalarını küçümsemekte arıyor. Oysa gerçek büyüklük; kimseyi ağlatmadan yaşayabilmek, kimsenin yüreğinde onarılması güç yaralar bırakmamaktır. Unutmayalım: Bir tabağı kırmak bir geleneğin parçası olabilir; ama bir kalbi kırmak hiçbir kültürün, hiçbir inancın, hiçbir vicdanın kabul edebileceği bir davranış değildir. İnsan, diline sahip olduğu kadar insandır. Gücünü, kırabildiği kalplerle değil; koruyabildiği gönüllerle göstermelidir. Çünkü bazı kırıklar görünmez… Ama ömür boyu taşınır. Ve bazen bir insanı yıkan şey, duyduğu en ağır söz değil; en güvendiği kişiden gelen tek bir kırgınlıktır. Kalp kırmayın. Çünkü kırılan cam keser, kırılan tabak dağılır; ama kırılan bir kalp, sessizce kanar. Ve o sessizliğin hesabını ne zaman ne de pişmanlık ödeyebilir.#mergêmin

@TurrkiyeKusu Dem

@HaberturkTV ت

Gever Gençliğine Vicdan Çağrısı Ey Gever’in yüreği temiz gençleri… Bu topraklar bize yalnızca bir memleket değil, aynı zamanda büyük bir emanet bıraktı. Dağlarımızın heybeti, ovalarımızın bereketi, analarımızın duası ve atalarımızın alın teri bugün bize tek bir şey söylüyor: Birbirinizi tüketmeyin, birbirinizi yaşatın. Bugün dönüp etrafımıza baktığımızda içimizi acıtan bir manzarayla karşılaşıyoruz. Bir yanda işsizlik, bir yanda yoksulluk… Bir yanda umutsuzluk, diğer yanda genç yaşta toprağa düşen hayatlar… Her yıl nice gencimiz geleceğini göremediği için hayattan vazgeçiyor. Nice kardeşimiz ekmek kazanmak uğruna gurbete gidiyor; büyük şehirlerin inşaatlarında, fabrikalarında alın teri dökerken iş kazalarında hayatını kaybediyor. Her ölüm, her gözyaşı Gever’in eksilen bir umududur. Peki biz hâlâ neyin kavgasını veriyoruz? Aşiretlerin mi? Kabilelerin mi? Soyun, sopun, ismin mi? Bunların hiçbiri işsiz bir gence iş olmuyor. Hiçbiri yoksul bir eve ekmek götürmüyor. Hiçbiri annelerin gözyaşını dindirmiyor. Hiçbiri geleceğimizi kurtarmıyor. Bizim birbirimize değil, bizi geriye çeken anlayışlara karşı mücadele etmemiz gerekiyor. İnsanları ayıran, düşman eden, husumetleri büyüten, kan davalarını yaşatan her düşünce; Gever’in geleceğinden çalınmış bir ömürdür. Ey Gever’in gençleri… Sizler hiçbir ağanın, hiçbir şeyhin, hiçbir feodal anlayışın gölgesinde yürümek zorunda değilsiniz. Sizler özgür aklınızla, vicdanınızla ve emeğinizle yolunuzu çizecek kadar güçlüsünüz. Çünkü gerçek güç; insanları yönetmek değil, insanlara umut olmaktır. Artık birbirimizin soyunu değil, hayallerini soralım. Birbirimizin aşiretini değil, ürettiği projeleri konuşalım. Birbirimizin kim olduğunu değil, Gever için ne yaptığını konuşalım. Gösterişli düğünler, pahalı eğlenceler ve birkaç günlük şatafat geçip gider. Ama kurulan bir okul kütüphanesi, verilen bir burs, açılan bir iş kapısı, dikilen bir ağaç, kurtarılan bir hayat yıllarca yaşamaya devam eder. İşte gerçek zenginlik budur. İşte gerçek onur budur. İşte gerçek miras budur. Gever gençliği el ele verirse; kan davaları biter, husumetler son bulur, umut yeniden filizlenir. Gençlik omuz omuza verirse; işsizlikle mücadele edilir, eğitim güçlenir, kültür gelişir, sanat büyür, spor yaygınlaşır ve bu kadim şehir yeniden nefes alır. Unutmayın… Bir toplumu ayağa kaldıran ne servettir ne makamdır. Bir toplumu ayağa kaldıran şey; vicdan sahibi gençlerdir. Gelin öyle bir Gever inşa edelim ki çocuklarımız korkuyu değil umudu öğrensin. Öyle bir gelecek kuralım ki hiçbir genç çaresizlikten hayata küsmek zorunda kalmasın. Öyle bir kardeşlik oluşturalım ki insanlar bizi aşiretlerle değil, bilgiyle; kavgalarla değil, başarılarla; nefretle değil, sevgiyle hatırlasın. Çünkü biz bu toprakların geçici misafirleri değil, geleceğinin emanetçileriyiz. Ve unutmayın… Bir gün hepimizin adı unutulacak. Ama bu topraklar için yaptığımız iyilikler, kurduğumuz kardeşlik ve bıraktığımız eserler sonsuza kadar yaşayacaktır. Haydi Gever gençliği… Başını kaldır. Elini kardeşine uzat. Bilgiyi rehber edin. Vicdanını pusulan yap. Çünkü yarın, bugünden cesur davrananların olacaktır.#işte erdem olmakta bu..

Son yıllarda Gever’de düzenlenen aşiret festivallerine açıkça karşıyım. Çünkü bunlar halkın kültürünü yaşatan etkinlikler olmaktan çok, aşiret rekabetinin, güç gösterisinin ve gösterişin sahnesine dönüşmektedir. Bugün gençlerin işsizlik, yoksulluk, göç ve umutsuzlukla mücadele ettiği bir dönemde, topluma sunulan şey yine aşiretçilik, yine kabilecilik, yine geçmişin hiyerarşik ilişkileridir. Geleceği inşa etmek yerine, geçmişin zincirleri parlatılıyor. Hiç kimse halkımızın temiz duygularını kendi nüfuzu veya çıkarı için kullanamaz. Hiçbir anlayış, ağa düzenini ya da aşiret egemenliğini yeniden meşrulaştıramaz. Gever’in geleceği birkaç güçlü ismin gölgesinde değil; bilinçli, özgür, dayanışmacı ve örgütlü gençliğin ellerinde yükselecektir. Ben hiçbir insana kimliğinden, ailesinden ya da mensup olduğu aşiretten dolayı karşı değilim. Benim baş tacım bütün Gever halkıdır. Karşı olduğum şey; insanları aşiretlerine göre ayıran, rekabeti körükleyen ve toplumsal birliği zayıflatan zihniyettir. Biz önce Kürdüz, sonra Geverliyiz. Bizi bir arada tutacak olan aşiret isimleri değil; ortak mücadelemiz, özgürlük, adalet, eşitlik ve halk iradesidir. Gençlik geleceğini geçmişin gölgesinde aramaz. Gericiliğe boyun eğmez. Aşiretçiliğin ve kabileciliğin toplumu bölmesine izin vermez. Yaşasın halkın birliği. Yaşasın özgür düşünce. Yaşasın eşitlik ve adalet.

Yazar Mizgîn Ronak 30 yıl kaldığı cezaevinden çıktıktan sonra, Kürtlerin Kürtçe konuşmaması ile ilgili yaşadığı şoku anlattı: Arîn gel buraya anneciğim!

“Em jî behsa welatekî dikin, qelenê welat ne erzan e” Bi rêzdarî…