บอยหนองคราย•^• @KeyAtom

ถามให้ถามให้แล้วนะคะ ตามนี้ thank you so much kakka @jaenavals 😍😚 -พส ใช้ Iphone 16 Promax 📱 -ใช้ แอพ capcut application ปรับตามนี้ ✨Edit color in hsl ✨Hue +10 ✨Temp -10 ✨Sharpen +10 ✨Clarity +10 ✨Use filter 4k 50 เริ่ดๆๆๆ เราไปทำตามชีกัน ชัดสุดๆชัดมากๆ สุดยอด 🤩

🅜🅘🅝🅝🅘🅔☄️❾❾𝒟𝑒𝑔𝓇𝑒𝑒𝓈 𝕗𝕥.𝔹𝕃𝕀ℕ𝔾𝕐❇️ @Min_tniee

20 hours ago

ทักไปถาม พส ละ กล้องชัดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก........อิมแพคทุกคลิป 😲😮

5 3K 3K 226K 420

หลังจากที่ปล่อยเพลงกุ๊กกู๋ไป เจ้าของบริษัทชีเสิร์ฟอาจจะต้องพาพี่น้องในวงศ์เศวตของเค้าออนทัวร์ทั่วไทยแน่นอน สอนงานพี่ๆให้เข้าใจความรู้สึกการเป็นเสาหลักของบ้าน T-POP วงใหม่ ไม่ตีกับใครแต่ตีกันเองในวงแน่นอน 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555

he looks like a completely different person, it’s crazy

กุเห็นมือไม่เท่าไหร่ ช้อตเดินแล้วเท้าโผล่ ก็เริ่ดๆเรยหละ535353553535353535355335 ค่ดจาโซ๊ะเซะซี่535355353535

Man Utd "Then and now" 😅 เกลี๊ยดดดดดดดด แล้วมันก็จริงซะด้วย 😂😂😂

@babymeltie ดำเงาละมีดำด้านไหม

เราผ่าลดขนาดหน้าอก จากคัพ F ตอนนี้เป็นคัพ D เอาออกไป 525 กรัม เราไม่เคยทำหัตถการหรือผ่าตัดอะไรเลย ผ่าครั้งแรกก็ผ่าใหญ่เลย แต่เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต! หลังผ่าเสร็จ เราหายปวดคอปวดหลัง เต้นบัลเล่ได้ดีขึ้น ออกกำลังกายสนุก จนลดน้ำหนักไปได้ 14 โล ใครคิดจะทำ ทำโลด!!!!

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

เบื้องหลังกว่าจะมาเป็นนักร้องสาว #abigail_กุ๊กกู๋ #แอบิเกล #แม่ชม

น้องพายุเป็นคางคกโดนประตูหนีบขาจนต้องตัดขาทิ้ง 1 ขา คุณหมอเล่าที่มากับการรักษา เลื่อนไปอ่านเม้นท์ผ้มขำลั่นเลย มันเป็นยังไง5555555

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

เข้าใจยังว่าทำไมคนถึงระแวงการจดทะเบียน เป็นบ.ที่พร้อมจะฟ้องเสมอแค่ถูกวิพากษ์วิจารณ์/ตั้งคำถาม แล้วคิดสภาพสายพันธุ์เกิดหลุดออกมาแล้วคุมไม่ได้เหมือนปลาหมอคางดำ ก็…

Sirote Klampaiboon @sirotek

16 hours ago

ด่วน! ซีพีขู่ฟ้องคนวิจารณ์จดทะเบียนกะเพรา เอาผิดคนพาดพิงเจ้าสัวซีพี เครือเจริญโภคภัณฑ์แถลงการณ์ด่วน ระบุฟ้องคนวิจารณ์การจดทะเบียนกะเพรา 4 สายพันธุ์ ดำเนินคดีคนพาดพิงสร้างความเสียหายให้ซีพีและ "เจ้าสัว" ระบุซีพีเป็นผู้ถือหุ้้น CPRAM แต่ไม่ได้เป็นคนตัดสินใจ

166 9K 2K 351K 268

ไปกินข้าวมา ตอนจ่ายเงินร้านบอกว่า “พันหกสิบสี่บาทค่ะ” เราก็กำลังจะกดโอน 1,064 บาทอยู่แล้ว แต่จู่ ๆ ก็ฉุกคิดได้ว่า เอ๊ะ ใช่เหรอวะ เลยถามย้ำไปว่า “หนึ่งพันหกสิบสี่บาทใช่มั้ยคะ?” ร้านตอบกลับมาว่า “ไม่ใช่ค่ะ หนึ่งพันหกร้อยสิบสี่บาทค่ะ” อ้าวน้องงงงง แล้วทำไมไม่พูดให้ชัดตั้งแต่แรกลูกกกก 😭

คิดว่าสิ่งนี้น่าจะแมส แต่คนตอบ 1 ให้อยู่ tier เดียวกับคนอ่านนาฬิกาเข็มไม่ออก

Burnout meme but keep it going 💚 @Anomedathethird

21 hours ago

“พันหกสิบสี่” ฟังแค่นี้คิดว่าแบบไหนกัน เอาแว้บแรกนะ 1) 1614.- 2) 1064.-

63 4K 3K 677K 297

อันตรายขั้นสุด กับรอบก่อนที่ปกติ มันคนละขั้วกันเลยนะ

เจอชื่อเรียกอาการที่เป็นอยู่คือ anticipatory anxiety นอนไม่หลับทุกครั้งที่มีนัด มีประชุม มีธุระเช้า คิดกังวลล่วงหน้า ซึ่งบางทีเราไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองกังวลด้วยซ้ำแต่มันเกิดแบบนี้จนกลายเป็นแพทเทิร์น แล้ววันนั้นก็จะแฮงค์ทั้งวัน ไม่ดีเลย

在屠宰场干了5年，告诉你一个秘密：动物今天要死，它们全都知道 我在屠宰场干了整整五年，每天跟猪牛羊打交道，见过的生死场面成千上万。说句掏心窝子的话，没入这行之前，我跟大伙儿一样，觉得牲口嘛，吃吃睡睡，稀里糊涂一辈子，哪懂什么生死。可五年下来，我摸透了它们每一个眼神、每一个动作，才发现自己当初多天真——这些不会说话的家伙，心里跟明镜似的，自己哪天走，清清楚楚。 平日里，待宰圈那叫一个热闹。猪拱猪、羊顶羊，抢食的打闹的，眼神清亮温顺，该吃吃该喝喝，天塌下来都不耽误长膘。可一到屠宰当天，那气氛说变就变，比翻书还快。整圈牲畜像商量好了似的，瞬间安静下来，挤成一团，紧紧挨着彼此，浑身抖得跟筛糠一样。那抖不是冻的，是打骨头缝里渗出来的恐惧。你赶它走，它四只脚死死扒着地，几百斤的大猪平时一轰就跑，那天愣是钉在原地往后缩，好像前面那条通道是鬼门关。老话讲“万物有灵”，我原先半信半疑，后来彻底信了。 牛的表现更让人心里发酸。但凡当天要走的牛，从早上起就不吃不喝，低着头杵在墙角，一动不动。我亲眼见过无数次，大颗大颗的泪珠子顺着牛眼角往下滚，湿漉漉的眼睛望着你，不挣不扎不吼叫，就那么默默流泪。有一回，一头养了好几年的老牛被主人牵来，主人站栏杆外看了一眼，那牛瞬间红了眼眶，直勾勾盯着主人，温顺又卑微，一步三回头地跟着我们走。那画面，我这辈子忘不掉。羊也一样，平时蹦蹦跳跳软软糯糯，临了却异常安静，紧紧偎着同伴发抖。赶别的羊成群往前冲，唯独那天，你推我挤谁都不肯带头，偶尔被单独牵出来的小羊，发出细细的凄厉叫声，不是闹腾，是真害怕。 时间一长，我们工人不用看单据不用记编号，单凭状态就能判断个八九不离十——活蹦乱跳的是来日方长，沉默发抖、不吃不喝、眼神惶恐的，全是今日宿命。你说它们听不懂人话、看不懂流程，怎么就掐得这么准？其实道理不复杂，流水线一开，前面的同伴一个个消失再没回来，后面的全看在眼里；环境里那股肃杀的气息、同类压抑的悲鸣，它们比人敏感百倍。俗话说“蝼蚁尚且贪生”，何况这些大牲口？它们沉默、发抖、流泪，不是傻，是无力回天的绝望。 五年下来，我这心态彻底翻了个个儿。刚入行那会儿年轻心硬，只当是谋生糊口的活儿，见多了也就麻木了。可干得越久，心越软，越觉得该存一份敬畏。走出屠宰场，我再也不糟蹋粮食，每一块肉背后都是一条热烈活过、恐惧过、挣扎过的命。它们从出生到落幕，没做错任何事，却坦然接受了既定的安排。反观咱们，衣食无忧平安顺遂，倒常常为鸡毛蒜皮纠结、为一点得失内耗，想想真有点滑稽。 所以你看，活着本身就是天大的福气。所有的矫情、焦虑、委屈，搁在生死面前，屁都不是。心存敬畏，懂得珍惜，善待万物，大概就是人这辈子最好的修行。说到这儿我倒想问问你——下次端起饭碗的时候，会不会也想起那些沉默发抖的生灵，然后觉得，眼前这口热乎饭，真香？

ทำงานในโรงฆ่าสัตว์มา 5 ปี จะบอกความลับให้ฟัง สัตว์พวกนี้จะรู้หมดว่าวันไหนตัวเองจะต้องตาย ฉันทำงานในโรงฆ่าสัตว์มา 5 ปีเต็ม ทุกวันต้องคลุกคลีกับหมู วัว แกะ เห็นสัตว์เกิดและตายจนนับไม่ถ้วน บอกตรงๆจากใจเลย ก่อนเข้าวงการนี้ ฉันก็เหมือนคนทั่วไป คิดว่าสัตว์คงกินนอนไปวันๆมึนๆงงๆ จนตายไปโดยไม่รู้เรื่องรู้อะไร สัตว์จะไปเข้าใจเรื่องความตายได้ยังไง แต่พอผ่านมา 5 ปี ฉันสังเกตแววตาและการเคลื่อนไหวของมัน แล้วถึงได้รู้ว่าตัวเองไร้เดียงสาขนาดไหน เจ้าพวกสิ่งมีชีวิตที่พูดไม่ได้เหล่านี้ ในใจพวกมันกระจ่างแจ้งเหมือนกระจกเงา วันไหนที่มันต้องจากไป พวกมันรู้ตัวดีอย่างชัดเจนเลยล่ะ ในวันธรรมดาทั่วไป พวกสัตว์จะคึกคักมาก หมูเบียดหมู แกะขี่แกะ แย่งอาหารกันเล่นหยอกกัน แววตาสดใสดูเชื่อง ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลานอนก็นอน ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาก็ไม่ขัดขวางการกินของพวกมัน แต่พอถึงวันที่ต้องเข้าโรงเชือด บรรยากาศจะเปลี่ยนไปทันที ราวกับพลิกหน้าหนังสือ สัตว์ทั้งคอกเหมือนนัดกันไว้ จู่ๆ ก็เงียบกริบลงพร้อมๆ กัน แล้วเบียดตัวเข้าหากันเป็นก้อนกลมๆ ร่างกายสั่นเทาเหมือนคนจับไข้ ความสั่นนั้นไม่ได้มาจากความหนาว แต่มันคือความกลัวที่ซึมลึกออกมาจากกระดูก เวลาคุณไล่ให้มันเดินไป มันจะเอาเท้าทั้งสี่ข้างตะกุยยึดพื้นไว้แน่น หมูตัวใหญ่หนักหลายร้อยกิโลกรัมที่ปกติแค่ไล่นิดหน่อยก็วิ่งจู๊ด วันนั้นกลับปักหลักนิ่งอยู่กับที่แล้วพยายามถอยหลัง หนีจากช่องทางเดินด้านหน้าที่ราวกับเป็นประตูนรก คนโบราณชอบพูดว่า "ทุกสรรพสิ่งมีจิตวิญญาณ" เมื่อก่อนฉันฟังแล้วเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ตอนนี้ฉันเชื่อสนิทใจเลย อาการของวัวยิ่งมองยิ่งรู้สึกสะท้อนใจ วัวตัวไหนมีกำหนดฆ่าในวันนั้น มันจะไม่กินไม่นอนตั้งแต่เช้า เอาแต่ก้มหน้ายืนนิ่งอยู่ตรงมุมกำแพง ไม่ขยับตัว ฉันเคยเห็นสิ่งนี้มานับครั้งไม่ถ้วนด้วยตาตัวเอง น้ำตาเม็ดโตๆ ไหลร่วงลงมาจากตาของมัน ดวงตาที่เปียกชุ่มคู่นั้นจ้องมองมาที่คุณ ไม่ดิ้นรน ไม่ขัดขืน ไม่ร้อง มีเพียงน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบๆ ครั้งหนึ่ง วัวแก่ตัวหนึ่งถูกเจ้าของจูงมาส่ง เจ้าของยืนมองดูมันจากนอกรั้ว วินาทีนั้นตาของมันแดงก่ำขึ้นมาทันที มันจ้องมองเจ้าของตรงๆ ด้วยสายตาที่เชื่องและต่ำต้อย เดินตามพวกเราไปโดนหันกลับมามองเจ้าของทีละก้าว ฉันไม่มีวันลืมได้ลงเลยตลอดชีวิต แกะก็เหมือนกัน ปกติจะกระโดดโลดเต้นตัวนุ่มนิ่มน่ารัก แต่พอถึงเวลาสุดท้ายกลับเงียบผิดปกติ เบียดกายเข้าหาเพื่อนร่วมฝูงและตัวสั่น เวลาต้อนแกะตัวปกติจะพุ่งไปข้างหน้า มีแค่วันนั้นแหละที่ผลักกันไปมา ไม่มีใครเดินนำเลย นานๆ ทีจะมีลูกแกะที่ถูกจูงแยกออกมาเดี่ยวๆ ส่งเสียงร้องแหลมเล็กอันน่าเวทนาออกมา มันไม่ใช่การก่อกวน แต่เป็นเพราะมันกลัวจริงๆ นานวันเข้า พวกเราคนงานไม่จำเป็นต้องดูใบสั่งของ ไม่ต้องจำหมายเลข แค่ดูจากสภาพของพวกมันก็ประเมินได้ค่อนข้างแม่นยำแล้วว่าตัวไหนที่ร่าเริงสดใส แสดงว่าวันเวลาของมันยังอีกยาวไกล ส่วนตัวไหนที่เงียบขรึมสั่นเทา ไม่กินไม่นอน แววตาตื่นตระหนกหวาดกลัว แสดงว่านั่นคือกำหนดการของสัตว์ตัวนั้น คุณอาจจะบอกว่าพวกมันฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง ดูขั้นตอนการทำงานไม่เป็น แล้วพวกมันรู้ได้ยังไง ความจริงแล้วเหตุผลไม่ได้ซับซ้อนเลย พอเพื่อนพ้องค่อยๆ หายไปทีละตัวและไม่มีวันได้กลับมาอีก พวกที่อยู่ข้างหลังก็เห็นทั้งหมด ประกอบกับบรรยากาศรอบตัว เสียงร้องคร่ำครวญอันหดหู่ของพวกเดียวกัน พวกมันไวต่อความรู้สึกมากกว่ามนุษย์เราเป็นร้อยเท่า คำโบราณว่าไว้ "แม้แต่สิ่งมีชีวิตเล็กๆ อย่างมดก็ยังรักตัวกลัวตาย" นับประสาอะไรกับสัตว์ใหญ่เหล่านี้? การที่พวกมันเงียบ สั่น หลั่งน้ำตา ไม่ใช่เพราะมันโง่ แต่เป็นความสิ้นหวังอันลึกล้ำที่ไม่สามารถย้อนคืนอะไรได้อีกแล้ว 5 ปีผ่านไป สภาพจิตใจของฉันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ตอนเข้าวงการใหม่ๆ ยังเป็นวัยรุ่นใจแข็ง คิดแค่ว่ามาทำงาน พอเห็นบ่อยๆก็เริ่มชิน แต่ยิ่งทำไปใจกลับยิ่งอ่อนแอ ยิ่งรู้สึกว่าควรจะมีความเคารพในชีวิต เมื่อเดินออกจากโรงเชือด ฉันไม่เคยทานอาหารทิ้งขว้างอีกเลย เบื้องหลังเนื้อสัตว์ทุกชิ้นล้วนเคยเป็นชีวิตที่เคยสดใส เคยหวาดกลัว และเคยดิ้นรนต่อสู้มาก่อน ตั้งแต่เกิดจนถึงวันสุดท้าย พวกมันไม่เคยทำอะไรผิดเลย แต่กลับยอมรับชะตากรรมที่กำหนดไว้แล้วอย่างสงบ พอหันกลับมามองดูพวกเรา มีเสื้อผ้า มีอาหาร มีชีวิตที่ราบรื่นปลอดภัย แต่กลับชอบไปเครียดกับเรื่องไร้สาระ จมดิ่งอยู่กับเรื่องได้เรื่องเล็กน้อย ลองคิดแล้วมันก็น่าขันอยู่เหมือนกันนะ เพราะฉะนั้น การมีชีวิตอยู่ก็คือวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแล้ว ความเรื่องมาก ความวิตกกังวล ความน้อยเนื้อต่ำใจทั้งหลาย พอมาวอยู่ต่อหน้าความตายแล้ว มันไม่มีค่าอะไรเลย มีความเคารพ รู้จักเห็นคุณค่า และเมตตาต่อสรรพสิ่ง นั่นคงจะเป็นการฝึกตนที่ดีที่สุดในชีวิตของมนุษย์ พูดมาถึงตรงนี้แล้ว อยากจะถามหน่อยว่า ครั้งต่อไปที่คุณกำลังทานข้าว จะนึกถึงสิ่งมีชีวิตที่เคยยืนเงียบและสั่นเทาเหล่านั้นบ้างไหม แล้วจะรู้สึกขึ้นมาหรือเปล่าว่าข้าวอุ่นๆ ตรงหน้านี้ รสชาติต่างไปจากเดิม?

心灵书舫 | SoulSloop @SoulSloop99

2 days ago

在屠宰场干了5年，告诉你一个秘密：动物今天要死，它们全都知道

1K 7K 32K 2.0M 9K

ปริญญาโทเป็นสินค้าขายดีของประเทศอังกฤษ รัฐบาลเค้ารู้จุดขายว่าคนเอเชียไปเรียนต่อเยอะ เลยออกแบบมาให้จบได้ภายใน1ปี หลักสูตรflexibleทันยุคสมัย เรียนเองอ่านเองงมเอง ขยันหน่อยก็จบได้ มีดีกรีนักเรียนอังกฤษกลับบ้านไม่อายใคร อังกฤษได้ค่าเรียนคนละเฉลี่ย2-5ล้านหาเงินเข้าประเทศ softpowerสุดๆ

Cat orange supporter @CatRottenOrange

2 days ago

เขาก็พูดถูกนะ ม ใน uk มันเป็นธุรกิจอะ เพราะฉะนั้นถ้าเกรดถึง + ไม่มี red flag เขารับหมด ประเด็นคือคนไปต่อโทเยอะเพราะมันต้องใช้ในการต่อเอก (ถ้าคุณได้อันดับต้น ๆ ในรุ่นมันต่อเอกได้เลย) กับอังกฤษมันหลักสูตร 1 ปี แค่นั้นแหละ

4 2K 2K 1.3M 511

แอนตันนอกจากจะไม่ตายไมค์ ไม่ตายกล้องแล้วก็ไม่ตายทรงผมด้วย ออกงานใหม่ลุคใหม่ให้ได้ลุ้นได้เสอไพ้ตลอด เปิดหน้าผม เอาผมลง straight hair/cutly hair โทนสว่างหรือเข้ม แอนตันก็เอาอยู่หมด golden face มาก โคตรจะของดีวงการเกาหลี🫪

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

#앤톤

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

แล้วมันเห็นผลจริงๆนะ เรียกว่า lymphatic drain for Looksmaxxing ได้ทั้งหน้าเรียวและผมแข็งแรง สิ่งสำคัญคือการไหลเวียนของเลือด เพราะล่าสุดลองไปนวดเดรนน้ำเหลือง 90 นาที พี่ที่นวดเขาบอกลค 30+ จน 50 บางคนมานวดกันเดือนละ 3-4 รอบก็มี ผิวสวย ลดหน้าบวม ผิวฟูม้าก

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next