Margent @margentmethod

@PiotrRemiszews1 @JanMencwel Tak. Dokładnie tak.

Youtube did that because less and less people were interested recently in creating content on Youtube, since the view counts get lower and lower year after year since 2021. Since creators were more and more incentivized to create on other platforms that gave them faster big viewcounts, let's inflate the viewcounts on Youtube!

TeamYouTube @TeamYouTube

2 months ago

Starting 8/24, views will count the moment a video begins to play (w/ no minimum watch time) across all formats (VOD, Shorts, & Live). We’re standardizing views to reflect creators’ true exposure across YouTube, making it easier to show their value to brand partners. This update

3K 6K 32K 15.0M 8K

@nickgraynews @NickAC1 Yup, now it works perfectly! Thank you, Nick.

@nickgraynews @NickAC1 Probably because of that - but I have no way to do it differently since it's a Substack thing. But the address /friends resolves

@nickgraynews @NickAC1 I published the Friends page on my site at usemorepaper.com/friends but your submission tools says it can't see it :(

@jasonfried Can't wait you discover Electrovoice, Telefunken or Neumann in 20 years, bro.

Toksycznego miejsca pracy nie naprawisz. Prędzej ono złamie Ciebie. Toksyczne środowisko normalizuje złe zachowania. Zaciera Twoje poczucie tego, co jest do przyjęcia. Powoli odbiera Ci energię, pewność siebie i zaufanie do samego siebie. Żadna wypłata nie jest tego warta. A jednak większość ludzi zostaje. Czeka. Ma nadzieję, że samo się zmieni. Albo - że ktoś pomoże. Nie zmieni się. Nikt nie pomoże (niestety). #menażerowie którzy są egocentrycznymi burakami pierwszego dnia, pozostaną egocentrycznymi burakami 8 milionów dni później. Ty się rozwiniesz w tym czasie - oni nie. Jak się chronić przed tym? 10 konkretnych działań: 1. Wychwytuj wczesne sygnały ostrzegawcze. ↳ Plotki, przywództwo oparte na strachu, rotacja. 2. Słuchaj swojego układu nerwowego. ↳ Stres, lęk, niepokój w niedzielny wieczór - to jasne komunikaty. 3. Dokumentuj rozmowy. ↳ Zapisuj maile i wiadomości. Nie z paranoi, ale dla własnego bezpieczeństwa. 4. Wyznaczaj i egzekwuj jasne granice. ↳ Mów „nie" bez poczucia winy. Chroń swój czas po pracy. Sprzeciwiaj się buractwu. Nie akceptuj braku szacunku. 5. Szukaj mentorów spoza firmy. Najlepiej z innej branży w ogóle. ↳ Pomogą Ci dostrzec to, co zaczynasz uznawać za normalne, a normalnym nie jest. 6. Ogranicz pracę emocjonalną. ↳ Troszcz się, ale nie dźwigaj cudzych ciężarów. 7. Stawiaj swoje zdrowie na pierwszym miejscu. ↳ Zdrowie psychiczne i fizyczne to nie „luksus". To fundament, na którym wszystko inne stoi. 8. Ćwicz strategie wyjścia. W Polsce na pewno będą Ci prędzej czy później potrzebne. ↳ Zaktualizuj CV, zanim będziesz go potrzebował. Zacznij odwiedzać spotkania branżowe. 9. Dbaj o wsparcie dla siebie. ↳ Bądź blisko ludzi, którzy przypominają Ci o twojej wartości. Daleko od egocentrycznych buraków. 10. Pamiętaj: odejście to oznaka Twojej siły. ↳ W takiej sytuacji najodważniejszą rzeczą jest po prostu odejść. 💡 Jesteś wystarczająco mądra (wystarczająco mądry), żeby wiedzieć, kiedy coś się nie zmieni. ⭐️ I wystarczająco silny (silna), żeby wybrać lepszą drogę.

Toksycznego miejsca pracy nie naprawisz. Prędzej ono złamie Ciebie. Toksyczne środowisko normalizuje złe zachowania. Zaciera Twoje poczucie tego, co jest do przyjęcia. Powoli odbiera Ci energię, pewność siebie i zaufanie do samego siebie. Żadna wypłata nie jest tego warta. A jednak większość ludzi zostaje. Czeka. Ma nadzieję, że samo się zmieni. Albo - że ktoś pomoże. Nie zmieni się. Nikt nie pomoże (niestety). #menażerowie którzy są egocentrycznymi burakami pierwszego dnia, pozostaną egocentrycznymi burakami 8 milionów dni później. Ty się rozwiniesz w tym czasie - oni nie. Jak się chronić przed tym? 10 konkretnych działań: 1. Wychwytuj wczesne sygnały ostrzegawcze. ↳ Plotki, przywództwo oparte na strachu, rotacja. 2. Słuchaj swojego układu nerwowego. ↳ Stres, lęk, niepokój w niedzielny wieczór - to jasne komunikaty. 3. Dokumentuj rozmowy. ↳ Zapisuj maile i wiadomości. Nie z paranoi, ale dla własnego bezpieczeństwa. 4. Wyznaczaj i egzekwuj jasne granice. ↳ Mów „nie" bez poczucia winy. Chroń swój czas po pracy. Sprzeciwiaj się buractwu. Nie akceptuj braku szacunku. 5. Szukaj mentorów spoza firmy. Najlepiej z innej branży w ogóle. ↳ Pomogą Ci dostrzec to, co zaczynasz uznawać za normalne, a normalnym nie jest. 6. Ogranicz pracę emocjonalną. ↳ Troszcz się, ale nie dźwigaj cudzych ciężarów. 7. Stawiaj swoje zdrowie na pierwszym miejscu. ↳ Zdrowie psychiczne i fizyczne to nie „luksus". To fundament, na którym wszystko inne stoi. 8. Ćwicz strategie wyjścia. W Polsce na pewno będą Ci prędzej czy później potrzebne. ↳ Zaktualizuj CV, zanim będziesz go potrzebował. Zacznij odwiedzać spotkania branżowe. 9. Dbaj o wsparcie dla siebie. ↳ Bądź blisko ludzi, którzy przypominają Ci o twojej wartości. Daleko od egocentrycznych buraków. 10. Pamiętaj: odejście to oznaka Twojej siły. ↳ W takiej sytuacji najodważniejszą rzeczą jest po prostu odejść. 💡 Jesteś wystarczająco mądra (wystarczająco mądry), żeby wiedzieć, kiedy coś się nie zmieni. ⭐️ I wystarczająco silny (silna), żeby wybrać lepszą drogę.

Everything I lose creates space for everything I need. #usemorepaper #legalpraxis

Toksycznego miejsca pracy nie naprawisz. Prędzej ono złamie Ciebie. Toksyczne środowisko normalizuje złe zachowania. Zaciera Twoje poczucie tego, co jest do przyjęcia. Powoli odbiera Ci energię, pewność siebie i zaufanie do samego siebie. Żadna wypłata nie jest tego warta. A jednak większość ludzi zostaje. Czeka. Ma nadzieję, że samo się zmieni. Albo - że ktoś pomoże. Nie zmieni się. Nikt nie pomoże (niestety). #menażerowie którzy są egocentrycznymi burakami pierwszego dnia, pozostaną egocentrycznymi burakami 8 milionów dni później. Ty się rozwiniesz w tym czasie - oni nie. Jak się chronić przed tym? 10 konkretnych działań: 1. Wychwytuj wczesne sygnały ostrzegawcze. ↳ Plotki, przywództwo oparte na strachu, rotacja. 2. Słuchaj swojego układu nerwowego. ↳ Stres, lęk, niepokój w niedzielny wieczór - to jasne komunikaty. 3. Dokumentuj rozmowy. ↳ Zapisuj maile i wiadomości. Nie z paranoi, ale dla własnego bezpieczeństwa. 4. Wyznaczaj i egzekwuj jasne granice. ↳ Mów „nie" bez poczucia winy. Chroń swój czas po pracy. Sprzeciwiaj się buractwu. Nie akceptuj braku szacunku. 5. Szukaj mentorów spoza firmy. Najlepiej z innej branży w ogóle. ↳ Pomogą Ci dostrzec to, co zaczynasz uznawać za normalne, a normalnym nie jest. 6. Ogranicz pracę emocjonalną. ↳ Troszcz się, ale nie dźwigaj cudzych ciężarów. 7. Stawiaj swoje zdrowie na pierwszym miejscu. ↳ Zdrowie psychiczne i fizyczne to nie „luksus". To fundament, na którym wszystko inne stoi. 8. Ćwicz strategie wyjścia. W Polsce na pewno będą Ci prędzej czy później potrzebne. ↳ Zaktualizuj CV, zanim będziesz go potrzebował. Zacznij odwiedzać spotkania branżowe. 9. Dbaj o wsparcie dla siebie. ↳ Bądź blisko ludzi, którzy przypominają Ci o twojej wartości. Daleko od egocentrycznych buraków. 10. Pamiętaj: odejście to oznaka Twojej siły. ↳ W takiej sytuacji najodważniejszą rzeczą jest po prostu odejść. 💡 Jesteś wystarczająco mądra (wystarczająco mądry), żeby wiedzieć, kiedy coś się nie zmieni. ⭐️ I wystarczająco silny (silna), żeby wybrać lepszą drogę.

And then there’s the practical side: video and podcasts. I make both. On Ghost I need separate podcast hosting and YouTube for the video, because Ghost caps uploads under a gigabyte and my vlogs usually run over that. Substack handles writing, audio, and video in one place. Here’s the irony I can’t ignore. Substack leans toward social media. That is exactly why I avoided it a few months ago - and it’s exactly why I’m choosing it now. The same trait flipped from a flaw to a feature, because what I need changed. I’ve said this many times: I want this to be a business - the publication, the podcast, all of it. A business needs an audience. And the honest truth about running an independent website today is that it can sit there, quietly excellent, with almost nobody visiting. Not because the work is bad. Because nobody knows it exists. usemorepaper.com/p/going-all-in…

Here’s the part nobody likes. To grow an independent site today, I’d have to go and promote it on LinkedIn or X. That’s torture for me. LinkedIn especially is just cringe. If I have to post somewhere to be seen, I’ll take Substack Notes over either of those, every single time. Substack also already has a lot of people on it - people who actually like to read. That’s not the main reason I’m moving, but it’s a real bonus. usemorepaper.com/p/going-all-in…

The second reason is harder to admit. My current site isn’t growing on its own. I expected slow - I didn’t expect this slow. And if I want a real business around this work, sluggish isn’t good enough. Something has to move. usemorepaper.com/p/going-all-in…

So I’m going back to Substack, and I’m letting my Ghost website go. Let me explain why, because this is a real reversal and I owe you the reasoning. Helena is keeping her Ghost site, by the way - she has far more time than I do to grow it properly. The first reason is simple. I’m about to be running three, maybe four publications, and Use More Paper is only one of them. Keeping all of that on a single platform just makes sense. One place to write, one place to manage, one place where readers can find everything. usemorepaper.com/p/going-all-in…

@HarryStebbings @typesfast Good luck developing your company. But you probably don't care about the company in the same way you don't care about the fact that people are different and everybody is not an exact copy of you.

@Bitcoin_Teddy Oh so cool that he's telling the same thing I'm telling for the last 10 years.

I started sharing on my website the photos I take - because why not? It's a perfect place for that, far better than any social media platform, far better than Instagram (that I don't and won't have). Check'em here → usemorepaper.com/p/photos-of-we…

The tools to build something of your own have never been cheaper, simpler, or closer to hand than they are right now. A laptop, a notebook, a clear idea of who you actually want to help, and you are most of the way there. You do not have to burn everything down tomorrow. Start with one client, one project, one page of notes. Keep the job while you build the thing on the side if that is what feels safe. The goal is not chaos, it is freedom. The goal is to end up in a setup where respect is the baseline you start from, not a lottery ticket you might lose. That is worth building toward, and it is far more within reach than the world wants you to believe. So start. usemorepaper.com/p/the-real-dif…

This is why, in 2026, I find it genuinely hard to understand anyone still hunting for a traditional job. The transaction on offer is so lopsided and so risky. This is not the 1980s, when respect at work was closer to the norm and you could stay at one company for decades and call it a life. And do not assume some industry has quietly cracked it. A few years ago, people were sure that San Francisco and tech startups were different, that the deal there was better. It is not. Now the boss tells you to use AI or be judged for not using it, then measures your worth by the tokens you spent rather than by what you actually built and shipped. Or picture an ordinary office in Warsaw. The real transaction there reads something like this: ninety minutes of commute in the morning, ninety minutes back, five days a week, for the privilege of sitting in a cubicle in front of a screen that blasts blue light into your face. Nobody writes that on the offer letter, but that is the deal you are signing. usemorepaper.com/p/the-real-dif…